Jessica Gal Sportartsen is er voor topsporters, talenten, recreatieve sporters, chronisch zieken, bedrijven en organisaties

Column NSP Nieuwsbrief mei 2008 - Alpe d'HuZes

Terwijl overal in het land de Oranjegekte losbarst en men zich opmaakt voor een lange zomer vol sportieve hoogtepunten, van het EK voetbal dat over 2 weken begint tot aan de Olympische Spelen in Peking, ben ik druk bezig met de voorbereiding van mijn eigen sportieve hoogtepunt.

 

Voor het grote publiek verborgen, en in de schaduw van het naderende EK vindt op 5 juni  nog een fantastisch sportevenement plaats: de Alpe d’huZes. Om geld op te halen voor het KWF voor kankerbestrijding gaan ruim 300 wielrenners proberen minimaal zes keer, en mogelijk zelfs acht keer de Alpe d'Huez te beklimmen. Deze renners zijn geen topsporters of oud-topsporters. Het enige wat hen bindt is dat zij allemaal iets ‘hebben’ met kanker. Zij kennen iemand met kanker, hebben iemand verloren aan kanker, werken met kanker, of hebben in een enkel geval zelf deze ziekte. Een ziekte die normaal gesproken buiten de spreekkoren op het voetbalveld niet met sport geassocieerd wordt, laat staan met het leveren van een topprestatie.

 

Een van de meest aan mij gestelde vragen sinds ik gestopt ben met topsport is of ik nog iets met judo doe. Meestal voelt het nogal ongemakkelijk om te zeggen dat dit niet zo is. Lang heb ik volgehouden dat ik in de toekomst misschien wel het trainersvak in wil, maar voorlopig zijn er teveel andere dingen die mij bezighouden. Naast mijn werk als sportarts, en mijn familie en vrienden die voor het eerst niet op de tweede plaats komen, vult mijn leven zich in een rap tempo met nieuwe kansen en uitdagingen. Een van die uitdagingen is Alpe d’huZes.

 

Ik ben bij dit evenement betrokken geraakt doordat ik in mijn praktijk als sportarts niet alleen topsporters klaarstoom voor de zomer, maar ook patiënten met kanker begeleid. Toen een aantal van hen besloot de Alpe d’huZes te gaan rijden heb ik mij direct bij hen aangesloten. Ik was wel weer toe aan een sportieve uitdaging.

 

‘Mis ik topsport?’ is een andere vraag die mij veel gesteld wordt. Het leven van een topsporter mis ik niet. Ook als ik het zou willen denk ik niet dat ik het nog op zou kunnen brengen. Wat ik wel mis is de uitdaging. Een doel hebben waar je helemaal voor gaat. De intense vermoeidheid na een heftige training. Het gevoel van grenzen verleggen, afzien en kapot gaan, en de enorme voldoening die erop volgt. Het gevoel langzaam in vorm te komen en helemaal topfit te zijn. 

 

Alpe d’huZes is voor mij begonnen als een sportieve uitdaging. Maar inmiddels is het meer. De afgelopen maanden heb ik gezien met hoeveel gedrevenheid en enthousiasme de organisatie, deelnemers, en vrijwilligers zich inzetten om een recordbedrag van 3 miljoen euro bij elkaar te fietsen. Er zijn geen medailles te verdelen. Er is geen eeuwige roem te behalen. Het draait niet om winnen of verliezen, en iedereen is favoriet. De inzet is van een hele andere orde. Het gevoel je met z’n allen vol overgave in te zetten voor een ander. De onmacht die patiënten en hun geliefden ervaren in hun strijd tegen kanker omzetten in kracht. Kracht om iets terug te doen, om geliefden bij te staan in hun strijd, daar waar zij in andere opzichten machteloos aan de zijlijn staan.

 

 ‘Opgeven is geen optie’ is de slogan. Hoe kan je opgeven als je weet dat de strijd die mensen met kanker leveren eindeloos veel zwaarder is? Aan een klim komt na anderhalf tot twee uur een einde. Maal acht is maximaal een dag. Wat is dat in vergelijking met iemand die iedere dag opnieuw voor zijn leven moet vechten?

 

De Olympische Spelen in Peking worden de eerste zomerspelen sinds 23 jaar waar ik niet bij ben, maar voorlopig interesseert mij dat niet. Deze zomer heb ik een eigen sportieve uitdaging. Over ruim een week is het zover en reizen we af naar Frankrijk. De trainingsarbeid is verricht, en mijn inzet is om zo vaak mogelijk die 21 bochten omhoog te fietsen. Met minder dan zes keer ben ik niet tevreden, en zoals gezegd… opgeven is geen optie. Laat onze sporthelden hier ook aan denken als zij zich de komende weken in het zweet werken om in het Oranje vaderlands eer verdedigen, dan zou het nog eens een mooie sportzomer kunnen worden! 



Direct advies

+ 31(0) 20 7239 444

Volg ons en stel direct je vraag:

Wil je teruggebeld worden?

Laat je telefoonnummer achter en wij bellen je zo spoedig mogelijk terug

Dit zijn mijn gegevens